Over duiten en belsen

Eén van mijn eerste zoekacties is natuurlijk in het weiland bij mijn ouderlijk huis. Jaren geleden hebben we hier ook al eens gezocht. Toen met een geleende metaaldetector. Het bijltje dat we toen vonden is nog steeds ergens op de boerderij te vinden.

Deze keer ben ik 20 jaar ouder en een vrouw en drie kinderen rijker. Die vind je niet met een metaaldetector. Ik had goede hoop dat ik mijn hobby zou kunnen delen met één van de kinderen. In het weiland aangekomen geef ik als eerste de detector aan Luuk. En ja hoor. Nog geen kwartier bezig en hij vindt een muntje. Op naar oma om hem schoon te maken. Dat valt nog niet mee. Met een grote loep van het borduren zien we de contouren van een duit uit begin 18e eeuw. HOLLANDIA staat er op.

Duit Hollandia 18e eeuw

Op de achterzijde een leeuw in een weiland. Op internet zien we dat deze munt uit begin 1700 stamt. Komen mijn voorouders dan misschien uit Holland?

In het weilandje ernaast vind ik allerlei fragmenten uit de tijd van mijn voorouders. Een deel van een beitel, een stuk van een mes en diverse smeedijzeren ringen en nagels.

Mijn eerste vondsten

Later kom ik nog een keer terug om verder te zoeken. Ditmaal aan de overkant van de weg. Op het land dat al meerdere generaties in het bezit van onze familie is.  Ik vind er een hoefijzer. Deze is wel erg bijzonder. Het is een ronde, een orthopedisch exemplaar.  Eéntje van een paard die een zwaar leventje heeft gehad. Ik heb mijn vader gevraagd of hij meer van het hoefijzer af weet. En dat doet hij.

Orthopedisch hoefijzer van de bels van opa Zwakenberg

Volgens hem is het een hoefijzer van de bels van opa Zwakenberg. Mijn opa was melkrijder voor de melkfabriek in ’s Heerenbroek. In de eerste jaren ging hij met paard en wagen langs de boeren om de melk op te halen. Later werd de bels vervangen door een heuse Deutz.

Op het forum van Bodemvondsten weet een hoefsmid mij meer te vertellen over het ijzer. Nadat ik hem de maten had doorgegeven meldt hij dat het een kleine bels moet zijn geweest. Maar die analyse klopt niet. Het was wel degelijk een grote bels, aldus mijn vader. Een grote bels maar wel met kleine voetjes.

Helaas houdt mijn nageslacht niet van schatzoeken. Wel moet ik steeds van mijn zoon horen dat hij die duit gevonden heeft. Hoeveel generaties geleden zal die munt daar verloren zijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *