Franse vondsten

In 2016 zijn we op vakantie naar Zuid-Frankrijk geweest. Naar camping Domaine Lacs de Gascogne in Seissan. Natuurlijk heb ik mij voorgenomen mijn nieuwe hobby te gaan beoefenen. En wat schetst mijn verbazing? Pal naast de camping bevindt zich een heuse ruïne. Nou ja, ruïne is een groot woord voor het vervallen boerderijtje. Volgens de eigenaar van de camping eigendom van de Franse boer die aan de overzijde van de heuvel woont.

Ik mijn wandelschoenen aangetrokken en de heuvel over gesjouwd. Op weg naar zoektoestemming.

De ruïne bij onze camping

 

Bij de boerderij aangekomen word ik hatelijk welkom geheten door de hond des huizes. En….hap. Het kreng zet zo zijn scherpe hondebek in mijn rechter kuit. Ik doe net of er niets aan de hand is en begroet het oude boerenstel met een vriendelijke “bonjour”. En daarmee is ook gelijk mijn Franse woordenschat verbruikt. Diep weg zit nog wel iets ‘begraven’ maar onvoldoende om een fatsoenlijk gesprek mee te voeren. Gelukkig wordt de dochter des huizes erbij geroepen. Maar ook zij sprak maar ‘very petit English’. Gelukkig hebben we Google Translate.

Het zoeken was geen probleem, echter beter te wachten tot na 19 uur. Dan zijn de koeien naar de stal en zou ik geen last hebben van de bull. Dank voor de tip! In mijn enthousiasme beloof ik om mijn gevonden schatten te komen tonen.

De volgende avond natuurlijk direct het land op. Even checken of de koeien weg zij en hup, het gaas over.

Al snel heb ik een aantal oude werktuigen uit de keiharde klei naar boven gehaald. Een ploegzwaard, twee schep-achtigen en nog een paar vondsten waarvan ik de benaming schuldig moet blijven.

Boeren werktuigen uit Frankrijk

Achter de oude boerderij bevindt zich een meertje met wat bebossing. Door nieuwsgierigheid gedreven ging ik er de volgende dag op af. Het was een uur of zes. De koeien waren in geen verste verte te bekennen. Dacht ik. Opeens stonden ze mij met z’n allen in een boogje aan te gluren. Ik maakte een langzaam terugtrekkende beweging tot ik veilig achter het draad stond.  Dat was op het nippertje.

In de bosjes trof ik nog een oude Simca (?) aan. Typisch Frans tafereeltje. Magnifique!

Aan het eind van de vakantie loop ik nog heel even met de gedachte om de stukken verleden aan het boerenstel te gaan tonen. Maar dan zie ik dat klote keffertje weer voor me. Eén keer raden.

Sommige vondsten zijn te groot om mee te nemen…

Voor de liefhebber hierbij de link naar de camping: http://domainelacsdegascogne.eu/nl/default.aspx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *