Een bom op de brouwerij

Dit jaar ben ik van mei tot september vrijwel wekelijks 1 avond/nacht te vinden in een bed & breakfast in het Belgische Baasrode, vlakbij Antwerpen. De B&B is een oude bierbrouwerij en wordt gerund door Ingeborg. Gastvrijheid staat op 1. Na een dag hard werken is het hier heerlijk genieten. De tuin van de voormalige brouwerij bestaat voor een belangrijk deel uit een prachtig gazon met daarop een fascinerende bol als kunstwerk.

Casa Cava B&B
Casa Cava B&B

En als je daar dan ’s avonds op het terras aan een heerlijke Belgische blonde zit gaat je fantasie soms even met je op de loop. Zouden er misschien resten van de voormalige bierbrouwerij onder die mooie grasmat verstopt liggen? Er zou maar 1 manier zijn om erachter te komen: de volgende keer de ‘piepstok’ mee. Gelukkig zag Ingeborg ook wel mogelijkheden. De vondsten zouden prima decoraties zijn in het nieuw te bouwen gedeelte van de B&B.

De week erop kwam ik terug. Mét mijn detector. Ik vroeg aan mijn gastvrouw waar ik in de buurt het best kon zoeken. “In mijn tuin”, was haar antwoord adrem. “En het goud dat je vindt is voor mij”, grapte ze er direct achteraan. “Da’s goed” zei ik met gepast respect voor de historische context, ik heb genoeg aan de foto’s. Waarop ze met een grote grijns op haar gezicht zei: “Maar allée, en dat veur n’n Hollander? Die geven nooit iets weg”.

Ik aan de slag. En direct veel hits. Geen goud, maar zilverfolie, zilverfolie en nog eens zilverfolie. Dat was niet waarover ik gefantaseerd had. Wanneer ik aan een bierbrouwerij denk, dan denk ik aan mooie glimmende ketels….

Toen ik vrijwel het hele veld afgezocht had vond ik toch nog iets dat mogelijk historische waarde vertegenwoordigt. Het was een metaalfragment met een code erop gestanst: 125 A. Misschien wel een bomfragment uit de 2e wereldoorlog? Wie het weet mag het zeggen.

Bomfragment WO2?

Volgens mijn hostess kan mijn hypothese wel eens waar zijn. Het pand is namelijk in WO2 bij een bombardement geraakt aan de gevel. We lopen naar de voorzijde van de B&B waar Ingeborg mij het litteken aan de zijgevel laat zien. Een lelijke snee van links boven tot halverwege de muur. Deskundig gerestaureerd, maar toch een litteken.

Gebombardeerde zijgevel Casa Cava

Na weer een mooi avontuur val ik die avond in een diepe slaap, dromend over blinkende ketels met daarin het heerlijke goudgele sap.

Website B&B: https://www.casacava.eu

 23 total views,  1 views today

Terug naar De Tippe

Tegen beter weten in ben ik met mijn broer op zoek gegaan naar ons verborgen familiekapitaal. Dit keer in de grond van De Tippe.

De Tippe

Mijn broer Ruud heeft de stamboom van de familie Zwakenberg al een heel eind uitgespit. Hij heeft zelfs uitgedokterd welke percelen in vroeger jaren in bezit van onze familie zijn geweest. Hij zoekt op oude kaarten en in oude akten naar verdwenen boerderijen. Voor mij interessante locaties om met de metaaldetector af te speuren.

Een tijdje geleden vertelde hij het verhaal van De Tippe, een stuk Mastenbroek tussen Stadshagen en Westenholte. Volgens oude akten is het in de 18e eeuw familiebezit geweest.

Een aantal zaterdagmiddagen zijn we samen op veldonderzoek gegaan. Ruud met de digitale kadasterkaarten en ik met de metaaldetector. In de hoop nog iets van onze voorvaderen aan te treffen, muntjes bijvoorbeeld, het liefst gedateerd rond 1780 of zo.

Op weilanden als deze worden nog wel eens muntjes gevonden. Rondom de boerderij (bijvoorbeeld onder de waslijn) of bij het hek van het weiland, op de dam waar de veehandelaren het vee kwamen opkopen en afrekenen.

Bomscherf WO2

Op de plek waar de boerderij heeft gestaan vonden we voorwerpen uit verschillende perioden. Bomscherven uit de 2e Wereld Oorlog, een scherf (waarschijnlijk) van een sopketel (hier werd vroeger het  veevoer in gekookt), oude auto-onderdelen en een lepeltje, maar helaas geen muntjes.

Sopketel

Afgelopen zaterdag hebben we het verharde pad naar de toegang van De Tippe afgezocht. Wat we vonden was een zware moker (‘die nemen we op de terugweg wel mee’), een constructie van een sproeiinstallatie (even dachten we dat het oorlogsspul was, want er bevond zich in dit gebied ook een tankwal uit WO2, maar dat bleek helaas niet zo te zijn), diverse H-profielen (niet wetende wat hier de functie van was) en tot slot een prachtig mooi oud hoefijzer.

Hoefijzer, gevonden op De Tippe

Het was echte een joekel van een ijzer. Het heeft een formaat van 17 x 17 cm. Nog niet eerder heb ik zo’n groot exemplaar gevonden. Misschien is ie wel van een paard van één van onze voorvaderen geweest. Van Lefert of Herm Zwakenberg. Zij hebben het stuk land in 1797 van hun vader geërfd. Inclusief een paard. Niet zomaar een paard, nee een ‘best paard’. Of zouden ze daarmee ‘Bels paard’ bedoelen?

Akte uit 1797 waarin De Tippe wordt genoemd i.c.m. de naam Zwakenberg.

Het project ‘De Tippe’ is voor ons nu klaar. Alles uitgekamd. Helaas geen centen gevonden, maar wel weer een tipje van de familiehistorie blootgelegd. En een aantal gezellige uren met mijn broer doorgebracht. Bedankt Ruud!

Meer achtergrond informatie van het werk van Ruud met betrekking tot deze locatie is te vinden in deze pdf: De Tippe

 18 total views